Nadeelcompensatie:ordening door verordenig

Abstract

De meerwaarde van een verordening zit hem ten eerste in het heldere en procedurele kader dat het schept op het recht op nadeelcompensatie. Voor de praktijk is dit verre te prefereren boven een situatie waarbij zo’n regeling ontbreekt. Een verordening functioneert daardoor in eerste instantie als een belangrijk instrument om tot vergoeding van nadeelcompensatie te komen, doch ten tweede als een belangrijk document om inzicht te krijgen in de te volgen weg voor vergoeding en het eventueel in rechte kunnen afdwingen van de vergoeding. Dit kan de veel gevraagde duidelijkheid in het complexe en ondoorzichtige woud van het buitenwettelijk nadeelcompensatierecht leveren. Het biedt de burger een betere mogelijkheid om zijn kansen op nadeelcompensatie af te wegen. Uit de opsomming van de aansprakelijkheidsvereisten voor nadeelcompensatie zal deze van meet af aan duidelijk zijn dat een schadevergoeding niet licht wordt gegeven en dat op grond van buitenwettelijke nadeelcompensatie alleen recht op een (deel)vergoeding van de onevenredige schade bestaat. Ten tweede biedt een verordening voor een belangrijke deel van de gemeentelijke besluitvorming waaruit nadeelcompensatie kan ontstaan, een uitbreiding op de bestuurs- rechtelijke rechtsgang. Deze houdt voor de feitelijke werkzaamheden en voor de algemene besluiten, die niet als appellabele besluiten in de zin van de Awb zijn aan te merken in, dat zij via de verordening onder het regime van de Awb worden gebracht. Een gemeente kan zo (kostenverhogende) procedures bij de civiele rechter, wellicht ook hogere nadeelcompensatie vergoedingen en ook eventueel dubbele of foutieve procedures gelet op de besproken samenloop, voorkomen. Op grond van de verordening is nagenoeg het geheel van de nadeelcompensatieverzoeken dus binnen de bestuurskolom en daardoor binnen het beoor-delingsgebied van de bestuursrechter te brengen. Dit geeft éénheid in de afhandeling van de verzoeken om nadeelcompensatie. In de gemeentelijk schadevergoedingspraktijk kan daardoor tijd en geld worden bespaard. Met een verordening, zo is uit het onderzoek naar voren gekomen, wordt geen extra recht op nadeelcompensatie verstrekt dan waar reeds uit de jurisprudentie recht op bestaat. In een verordening kunnen verder nog extra schadebeperkende bepalingen worden op- genomen. Ook is het mogelijk het indienen van schadeverzoeken aan een termijn te binden. Tot slot wordt door het toedelen van de beslissingsbevoegdheid aan één gemeentelijk orgaan eveneens voorkomen dat er, als gevolg van de specifieke bevoegdheden van de gemeentelijke organen, onduidelijkheid in de afhandeling van verzoeken kan ontstaan.