Leidinggeven aan hoogopgeleide professionals: een kwestie van schakelen tussen sturen en coachen

Abstract

Deze scriptie beschrijft een onderzoek naar de invloed van leidinggeven op de teamontwikkeling in een kennisintensieve (professionele) organisatie. Aan de hand van een vragenlijst die is afgenomen (N = 65) in een kennisintensieve organisatie die een aantal jaren geleden is over gegaan op zelfsturende teams, is onderzocht welke leiderschapsstijlen van invloed zijn op de verschillende fasen van teamontwikkeling. Recent geformuleerde ideeën op het gebied van leiderschapsstijlen en teamontwikkeling zijn hierbij nader onderzocht. Allereerst de opvatting dat er in iedere fase van teamontwikkeling bij voorkeur één dominante leiderschapsstijl effectief zou zijn. Correlatieonderzoek toont aan dat meerdere leiderschapsstijlen in de verschillende fasen van toepassing zijn bij professionals in een kennisintensieve organisatie. Zo kunnen een charismatische leiderschapsstijl en een sociaal- ondersteunende leiderschapsstijl in iedere fase worden toegepast om de teamontwikkeling op een hoger niveau te krijgen. Een sturende leiderschapsstijl beïnvloedt het organiserend vermogen van het team in positieve zin. Om van een bundeling individuen een groep te maken is een meer sturende leiderschapsstijl gewenst. Uit het onderzoek volgt verder dat professionals vooral moeite hebben met samenwerken. De resultaten van het onderzoek geven aan dat een coachende leiderschapsstijl het samenwerkingsvermogen vergroot. Hierdoor kan een groep medewerkers doorgroeien naar een team. Leidinggeven aan hoogopgeleide professionals in een kennisintensieve organisatie is dus vooral een kwestie van schakelen tussen sturen en coachen. Tenslotte lijkt de stelling dat de gehanteerde leiderschapsstijl ook bepaald wordt door het kennisintensiteitgehalte in de organisatie juist te zijn. Uit het correlatieonderzoek volgt dat de invloed van de leiderschapsstijl op de teamontwikkeling verschilt per beroepsgroep en opleidingsniveau. Wanrooy (2001) heeft gelijk als hij stelt dat situationeel leiderschap het centrale uitgangspunt moet zijn voor het leidinggeven aan teams in een kennisintensieve organisatie waarbij de eigenschappen van de professional de belangrijkste situationele variabelen vormen.