Does Commitment Make Sense?

Abstract

In 2006 heeft Thijs Homan een nieuw meetinstrument geïntroduceerd waarmee op zeer efficiënte wijze, grootschalige metingen kunnen worden gedaan ten behoeve van mapping en narrative onderzoek. Deze thesis levert een bijdrage aan het validiteitsonderzoek naar het ‘meetinstrument Homan’. Het meetinstrument Homan identificeert ondermeer de betekenisgevingen (sense makings) die mensen aan bepaalde situaties toekennen. Aangenomen wordt dat deze sense makings veel effect hebben op hun gedrag. In deze thesis wordt onderzoek gedaan naar de vraag of er een relatie is tussen de betekenissen enerzijds (de sense making) en commitment for change anderzijds. Om deze vraag te beantwoorden is in het voorjaar van 2007 empirisch onderzoek gedaan bij een Japanse multinational in Nederland. De sense making is aan de hand van een gestructureerde Synthetron-discussie in kaart gebracht. De discussiegroep genereerde 566 statements, waarvan 110 evolueerden tot synthetrons. Daarna heeft een panel van 62 personen de top 20 synthetrons beoordeeld op commitment to change. Er kon voor affective commitment to change een positief verband met sense making aangetoond worden, dus de sense making zoals die wordt gemeten door de Homan-methodiek hangt inderdaad samen met dat aspect van de commitment voor verandering. Daarmee kan de validiteit van Homans’ instrument op dit punt dus worden bevestigd.