Het deskundigenoordeel door het UWV

Abstract

In deze scriptie staat de positie centraal van de werknemer die beweert arbeidsongeschikt te zijn wegens ziekte, maar wiens bewering door de werkgever en/of de Arbo-dienst niet wordt gevolgd. Ten behoeve van dit soort situaties is door de wetgever het deskundigenoordeel (oorspronkelijk: second opinion) ingevoerd. De invoering hiervan was onderdeel van een grote operatie van het kabinet om de ziektewet te privatiseren met als doel het terugdringen van het ziekteverzuim en het beroep op de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen. Daarbij werd een gemis geconstateerd in de wetgeving die het ingrijpen in de privatiseringsdrang van het kabinet nodig maakte, door een publiekrechtelijk middel. In de scriptie maak ik een analyse van de regeling zoals deze in de jaren negentig met de invoering van de wet Terugdringing Ziekteverzuim (wet TZ) en vervolgens de Wet Uitbreiding Loondoorbetalingsplicht bij Ziekte (WULBZ) van kracht is geworden. Ook de navolgende wijzigingen met, onder andere, de Wet verbetering poortwachter zijn in de analyse meegenomen.