Juridiaans

Abstract

Recht is innig verbonden met taal. Niet alleen worden de processen van het recht door middel van taal voltrokken, ook het basismateriaal, het positieve recht, bestaat hoofdzakelijk uit taal. Het is dan ook opmerkelijk dat velen aan de rechtstaal kwaliteiten toekennen die botsen met courante taaltheorieën. Meer in het bijzonder is de Nederlandse rechtstaal een vaktaal van het (standaard-)Nederlands. Daarom begrenzen de eigenschappen van het Nederlands ook de speelruimte voor de jurist. Op de achtergrond speelt het gegeven dat een gespecialiseerde rechtstaal versperringen opwerpt tussen juristen en leken. Deze beide kwesties hebben gevolgen voor de vraag in hoeverre het aanvaardbaar is dat de wetgever en de rechter rechtstaal gebruiken, wanneer zij zich schriftelijk tot de burger wenden. De gangbare rechtstaal behoeft hervorming. Eraan toegedichte eigenschappen zijn vaak taalkundig discutabel. Uit de taal van rechter en wetgever zou verder meer het besef moeten spreken dat communicatie met leken tot de kerntaak van het recht behoort.