'Pacta sunt servanda' of 'Iustum pretium'. Objectief nadeel als grond voor aantasting van een wederkerige overeenkomst.

Abstract

In deze scriptie staat de vraag centraal of binnen het Nederlandse overeenkomstenrecht een prijs die voor een partij aanzienlijk objectief nadeel oplevert, een grond zou moeten vormen voor aantasting van die overeenkomst. Ook wordt aandacht geschonken aan de rol van (aanzienlijk) nadeel bij misbruik van omstandigheden. Er wordt een beeld geschetst van de discussie rond de plaats van de iustum pretium-leer binnen het Nederlands recht. Op grond van de gevonden argumenten komt de schrijver tot een bevestigend antwoord op de geformuleerde vraag. Nu evenredigheid een belangrijke plaats heeft gevonden binnen het Nederlands civiele recht zijn gronden aanwezig om bij objectief ongelijkwaardige prestaties het bewijsrechtelijke vermoeden te hanteren dat de overeenkomst in deze vorm niet gewild is. In een rechtsvergelijkend hoofdstuk wordt het Nederlandse recht op dit punt vergeleken met de Principles of European Contract Law.