Open Universiteit

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/1820/9683
Title: Meetbaarheid versus complexiteitsperceptie. Complexiteitsperceptie bij stakeholders van ERP implementaties: Is daar een meetinstrument voor?
Authors: Tesselhof, Kees
Issue Date: 8-Mar-2018
Publisher: Open Universiteit Nederland
Abstract: Complexiteitsperceptie is een begrip waar veel discussie over kan zijn. Het is niet éénduidig te definiëren, en toch wil men er grip op krijgen. Deze grip kan zijn dat men het wil meten. Maar kan dat wel? Daarom heeft dit geresulteerd in de onderzoeksvraag: Wat is een geschikt meetinstrument om de complexiteitsperceptie bij de stakeholders van ERP-implementaties te meten? In de literatuur zijn de begrippen in de onderzoeksvraag onderzocht en daarna samen genomen om te onderzoeken of complexiteitsperceptie te meten is. De conclusie is, dat er geen meetinstrument beschikbaar is om dit te meten. Doordat er geen meetinstrument beschikbaar is wordt het empirisch onderzoek nu gericht op het maken van een voorontwerp van een meetinstrument om de complexiteitsperceptie van stakeholders van ERP-implementaties in kaart te brengen. Voor dit onderzoek worden ERP-professionals geïnterviewd om met behulp vanuit de literatuur (K. Remington, Zolin, R., R. Turner, 2009) bekende dimensies relevante aspecten te inventariseren. De eerste versie van het meetinstrument zal dan een vorm hebben van enkele stellingen per dimensie die volgens een Likertschaal bij één professional wordt getoetst. Dit onderzoek is uitgevoerd en met behulp van derden met ERP ervaring ondersteund. In dit onderzoek is een eerste model ontwikkeld om de complexiteitsperceptie bij stakeholders van een ERP implementatie te kunnen beoordelen/meten. Het model is vervolgens getoetst bij één professional, dit met de bedoeling om praktijkervaring op te doen. Het ontwerp van dit model is volgens vijf stappen gelopen (Aken, 2011), namelijk: de doelstelling formuleren, ontwerpcriteria benoemen, prototype ontwerpen, prototype testen en evalueren waarna het prototype gereed is. Stap 1 was de ontdekking dat er geen meetinstrument beschikbaar is. Daarna werd de doelstelling bepaald om zelf een eerste aanzet tot het maken van een model genomen. Nadat de doelstelling was geformuleerd is overgegaan naar stap 2. Vanuit de literatuur had Remington een zevental dimensies geïdentificeerd om complexiteit te onderkennen. Deze bieden een handvat voor het formuleren van aspecten om complexiteit te meten. Met behulp van deze dimensies zijn vragen geformuleerd om door middel van een semi-gestructureerd interview bij 10 ERP professionals af te nemen (elke onderzoeker deed vijf interviews). Nadat deze interviews zijn afgenomen en waren getranscribeerd kon stap 3 worden gezet, namelijk het ontwerpen van een prototype. Hiervoor werden de interviews op relevante zinnen door drie ervaringsdeskundigen beoordeeld. Deze zinnen werden via metaplansessies eruit gelicht en over de dimensies, via card sorting methodology, verdeeld. Nadat deze nogmaals waren beoordeeld zijn aspecten uit deze zinnen benoemd die de kern van de zin aangaven. Hieruit zijn per dimensie een aantal stellingen geformuleerd die het prototype moet voorstellen. Daarna is stap 4 aan de orde gekomen en dat is het testen van dit prototype. Deze stellingen zijn getoetst bij één ERP professional om een lijst met stellingen te krijgen waar vervolg onderzoek mee mogelijk is. Dit om praktijkervaring te krijgen uit wat theoretisch tot stand was gekomen. Dit is geëvalueerd, zodat het eindresultaat een ontwerp is waar mee verder kan worden gegaan. De stappen zijn als volgt samengevat: 1. Via literatuuronderzoek tot de conclusie gekomen en dat er geen meetinstrument beschikbaar is, en daarna literatuuronderzoek gebruikt om tot een basis te komen voor een meetinstrument; 2. Vragen opstellen voor iedere dimensie van Remington, om de belangrijkste aspecten per dimensie te achterhalen; 3. Interviewen van ervaren ERP-projectmanagers; 4. Interview van een uur en per dimensie ongeveer 6 minuten; 5. Interview wordt opgenomen en getranscribeerd; 6. Van elke dimensie wordt de relevantie geselecteerd; 7. Deze relevantie van dimensies worden gegroepeerd; 8. Deze aspecten vormen stellingen voor het eerste ontwerp van een vragenlijst. Met het ontwikkelen en testen van het eerste ontwerp is een aanzet gegeven tot het kunnen gaan meten van complexiteitsperceptie. Bij het onderzoek zijn verschillende verbeterpunten naar voren gekomen. Deze kunnen als input dienen voor een volgend, verbeterd model. Na de test is een evaluatie uitgevoerd. Alhoewel het een beperkte evaluatie betreft zijn de resultaten bemoedigend. Deze duiden er op dat met het model complexiteitsperceptie inzichtelijk kan worden gemaakt. De deelnemers aan de evaluatie zijn ook van mening dat het gebruik van het model kan bijdragen aan een betere implementatie van ERP systemen. Aanbevolen wordt om een volgende model te bouwen en daarbij rekening te houden met de verbeterpunten die bij de test van het eerste model naar voren zijn gekomen. Toepassing van het model in wisselende situaties kan eveneens nieuwe informatie opleveren.
URI: http://hdl.handle.net/1820/9683
Appears in Collections:MSc Business Process Management and IT

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Tesselhof C IM9806 AF scriptie.pdf777.62 kBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.